NASA’nın bizim için küçük sayılabilecek ricasını kırmadık ve geçen pazar günü “dünyayı kurtardık !…”

Sıkıysa bundan sonra herhangi bir göktaşı, astroid veya serseri bir gök cismi dünyaya yaklaşsın da gününü görsün !…

O günden beri tüm NASA yetkilileri çevremizde pervane oldular…

Bizim bu işi “nasal” başardığımızı öğrenmek için kıvranıp duruyorlar…

 - “Ne olur, dünyayı yok edecek güçteki kocaman göktaşını nasıl paramparça ettiniz, bize de anlatın…” diyorlar.

 - Biz de “yağma yok, bu işler yüksek teknoloji gerektirir ve teknolojimizi de sizinle paylaşacak kadar enayi miyiz ?…” diyoruz.

 - Yes !… diyorlar.

Desinler ama, biz onlarla paylaşmadığımız bu teknolojiyi, siz sevgili zırterenköylülerle paylaşacağız…

Çünkü sizlere güveniyoruz !…

Her ne kadar hiç sır tutamasanız, her duyduğunuzu anında herkese yaysanız da, sonuçta sizi kimse ciddiye alıp inanmadığı için, herşeyi size anlatmamızda hiçbir sakınca yok…

Geçen hafta NASA panik içinde bizi aradıktan sonra, hemen harekete geçip, yurdumuzdaki tüm inşaatlarda çalışan, en yanık sesli işçileri toplayıp hepsini organize ettik ve pazar günü de saat 11:00′dan 12:00′a kadar, serseri göktaşının dünyamıza yaklaştığı yönde uzaya doğru aynı anda “ZAAAAABUUUUUHAAAAA” türküsünü söyletmeye başladı…

O da ne ?…

Daha “ZABUHA”nın “ZAAAAA” sını söylerken, göktaşında titreşimler başladı…

“BUUUUU” ya geldiğinde titreşimler arttığı gibi, göktaşı da uzayda yalpalamaya başladı…

“HAAAAA” ile de öldürücü darbe geldi, göktaşı milyonlarca parçaya ayrılarak uzay boşluğunda kaybolup gitti…

Bu şekilde “dünyayı kurtaranlar !…” kervanına biz de katılmış olduk…

Çünkü hep filmlerde görüyorduk ve de dünyayı kurtaran kahramana imreniyorduk…

“Dünyayı kurtarmak nasıl bir duygu ?…” diye soracak olursanız, diyeceğimiz şu ;

“Çok hoş ve de boş bir duygu !…”

Dünyayı kurtardık kurtarmasına ama şimdi sıra geldi kendimizi nasıl kurtaracağımıza !… Yani, işin en zor kısmına…

Çünkü ofisin önündeki alacaklılar kuyruğu iyice uzadı da !…

Sürekli olarak “van minit” esprisi yapanları uyarıyoruz !…

En sonunda bu esprinin de suyunu çıkardınız !…

Ya bu espriyi geliştirin, ya da bırakın biz geliştirelim…

Bitlis minit !… Hakkari minit !… Muş minit !…

- Güllerin tanesi kaça ?…

- 1 TL’den başlıyor, 50 TL’ye kadar gidiyor…

- Fiyatlar neden bu kadar farklı ?…

- Çok basit !… 1 yıllık sevgililere 1 TL, 2 yıllıklara 2 TL, 50 yıllıklara 50 TL.

- Mesaj aynen alınmıştır !…

ZIRT TV’ye verdiğimiz sözü tutuyor ve sıfır maliyetli yarışma programlarından sonra, şimdi de kendilerine “parlak buluşlarımızı” vermeye başlıyoruz…

İşte birinci bölümü :

ALARM CİHAZI : Ses, ışık, gürültü çıkarmaz, hırsız dostudur.

TARTI : Kilonuzu 10 kg eksik gösterir. (Ayrıca gıcık olduğunuz dostlarınıza armağan etmeniz için 10 kg fazla gösteren modellerimiz de vardır.)

FOTOĞRAF MAKİNASI : Gerektiğinde cep telefonu olarak ta kullanılabilir.

DONDURULMUŞ KAHKAHALAR : Yerli ve yabancı sit-comlarda kullanılan konserve kahkahalar yerine kullanılır.

Örnek :

Konserve kahkaha : Kah… Kah… Kah…    Kih… Kih… Kih…    Kah… Kah… Kah    Kih… Kih… Kih

Dondurulmuş kahkaha : Kah…

GÖLGEMETRE : Gölgesinden korkanlar için, gölgesinin kendisini izlemesini engeller ve hep önünde gitmesini sağlar.

TELEFON : Telefon etmek dışında her işi yapabilen cep telefonu.

YAŞLANMAYI GECİKTİRİCİ SPREY : Denizde, havuzda, banyoda hep kuru kalmanızı sağlar.

TURŞU REÇELİ : Hem turşuyu, hem de reçeli seven zevk sahipleri için.

AYNA : Sabah uyku mahmurluğu içinde kalkıp, lavaboda yüzünüzü yıkadıktan sonra, huzur içinde, “ohh !…” diyerek aynaya baktğınızda, kendi yüzünüz yerine “Korkunç Fıredinin” yüzünü gösteren ayna. Sizi bir daha kesinlikle uyku muyku tutmayacağını ve saçlarınızın kirpi gibi hep dimdik kalacağını garanti ederiz.

YEMEK TAKIMI : İçinde kıl desenleri bulunan 99 parçalık yemek takımı. Özellikle televizyonlardaki yemek yarışmaları ve evine yemeğe konuk gelmesini istemeyenler için.

Söz verdiğimiz gibi, NASA’dakileri zeki uzaylıların baskısından kurtarmayı planlarken aniden başka bir gelişme oldu…

Dün gece yarısı, yayın kurulu toplantısında yeni “hin”likler peşindeyken, masanın üzerinde duran, geçen yüzyıldan kalma, çevirmeli siyah telefon acı acı çaldı… ( Bu telefonun bir benzerini sevgili Acun ve Hamdi bey kendi aralarındaki çok gizli haberleşmede kullanıyorlar…)

Telefonu açan arkadaşımız bize dönerek “NASA arıyor” dedi, “Hani şu hep arayan fakat aradığını asla bulamayan NASA !…

Telefonu aldık ve NASA’yla konuşmaya başladık :

- Buyur NASA kardeş, hayırdır, sivri zekalı uzaylılar mı bastı yoksa orayı ?…

- Yok kardeş, keşke uzaylılar olsaydı. Daha da beteri !…

- O zaman Buş Mars’a gitmekten vaz mı geçti ?…

- Yok kardeş, daha da beteri. Biraz önce fark ettik. Kocaman bir göktaşı dünyaya çarpacak ve hepimizi yok edecek, hızla yaklaşıyor…

- Haa anlaşıldı, paçalarınız tutuştu ve bizden teknolojik yardım, yani açıkçası dünyayı kurtarmamızı istiyorsunuz…

- Yes !… Aynen öyle…

- Peki, Obama ne diyor bu konuda ?…

- “Ne kadar zamanımız var Co ?…” diyor…

- Çok büyük söz söylemiş. Evet, Obama haklı, “Ne kadar zamanımız var Co?…”

- Bir hafta !…

- İyi o zaman, siz şimdi gidin yatın. Bu işi de bize bırakın…

- Ne yatması, burada daha akşamüstü…

- Şey, haklısınız, bizim burada saat gece yarısını geçmiş te. O zaman biz gidip yatalım ve bu işi size bırakalım !…

- Sakın !… Sakın !… Görevden kaçamazsınız !… Dünyayı kurtarmak zorundasınız !…

- Peki, peki anladık. Sen neymişsin be NASA ?…

Bu NASA’dakiler, nasal insanlardır ki böyle basit bir sorun için bile bizi rahatsız ediyorlar ?…

Ama ne yapalım ki görev bizi bekliyor !…

Dünyayı yine biz kurtaracağız !…

Nasal mı ?…

Haftaya…

Aslında dünyada sevgiler ve sevgililer hep vardı, bunu kutlamak yeni aklımıza geldi…

Patron,

Bizim Buş kafayı iyice yedi anlaşılan…

Beni iki gün sonra yani 45 Ocak’ta yapılacak taç giyme törenine davet ediyor…

Sizin de tüm kadronuz ile törenin onur konuğu olduğunuzu eklemiş… 

Baştan “O yalanın, üzüntüsünü yenmesine yardımcı olur” diye düşünüyordum. Çünkü seçimleri kaybedince damdan düşmüşe döndü. Ama işi bu kadar ciddiye alacağını sanmamıştım.

Ciddi ciddi Amerika’ya “2. Buş” adıyla kral oalcağını düşünüyor. O kral olursa, benim durumum sallantıya girmez mi ?…

Zaten büyük bir söz söyleyip, tarihe geçmek için ıkınıp duruyor…

Bence Buş’a yakışacak en büyük söz ;

“Geçti dünyanın pazarı, sür uzay gemisini Mars’a…” olmalı.

Patron, taç giyme töreni sırasında, Buş’un ayağını kaydıramaz mıyız ?…

Ben hemen bizim memleketten 40-50 kilo muz getirtip, tören sırasında davetlilere dağıttırabilirim. Buş, gözü hep yükseklerde olduğu için, yürürken hiç yere bakmaz ve mutlaka muz kabuklarından birinin üzerine basar…

Buş üzerine basınca öyle bir kayar ki kendisini dosdoğru uzayda bulur…

Ne dersin patron, Buş’un ayağını kaydırmak iyi fikir değil mi ?…

OBAMA

Sevgililer gününde sevgilim yok diye boşuna üzülmeyin, belki sizi seven biri var, ama siz farkında değilsiniz…

Hello, boys, tenk yu boys,

Şunun orasında burasında, krallık tacını giymeme yalnızca 2 gün kaldı…

Hazır kabızlığım da sürüyorken, fırsat bu fırsat deyip, kral olmadan önce tuvalete koşup, söz verdiğim gibi, ıkına ıkına 10 büyük söz daha çıkartayım dedim…

Başardım da…

10 saat sonra, kan ter içinde tuvaletten çıktığımda, 10 büyük söz de, nurtopu gibi kucağımdaydı…

İşte birinden biri beni tarihe geçirecek olan büyük sözlerim :

- Ben seni Obama’nın olasın diye mi sevdim ?…

- Ne kadar zamanımız var Co ?…

- Bana neden, “Büyük Savaşçı” ödülü vermiyorlar ?…

- Ah bir kral olsam !…

- 50 değil, 1050 sarışın olsalar ne olacak ki ?…

- Kabız olmak mı, ishal olmak mı ?… İşte bütün sorun bu !…

- The bomb !… My love !…

- Çarşıdan aldım bir tane, eve geldim bin tane !…

- Neden acaba tüm dünya beni çok seviyor ?…

Haa, onuncu sözüm nerede mi ?… Çok dikkatlisiniz. Son sözümü de hepinizin önünde çıkartayım dedim :

- ZAAAARRRRTTT !…

(Bu büyük sözüm gerçekten de içimden gümbür gümbür koptu geldi !…)

BUŞ

- Bana 1 dakika verir misiniz ?…

- Eee, sana 1 dakika, ötekine 5 dakika, diğerine 1 hafta !… Bana ne kaldı ?… Ömrümü kısalttınız be !…